Een vetkanaal dat al jaren niet is gecontroleerd, ziet er van buiten vaak onschuldig uit. Binnen kan de situatie totaal anders zijn: een dikke laag stollend vet, corrosie bij lasnaden of een ventilatiekanaal dat nog maar een fractie van de bedoelde luchtstroom doorlaat. Een luchtkanalen inspectie legt dat verschil tussen buitenkant en binnenkant vast, in een rapport waar u bij een schademelding of controle daadwerkelijk iets aan heeft. Wat die inspectie precies oplevert, wanneer u hem moet laten uitvoeren en wat er gebeurt als de resultaten tegenvallen, leggen we hieronder stap voor stap uit.
01
Een inspectie is geen schoonmaakbeurt, ook al wordt dat in de praktijk vaak verward. Tijdens de inspectie wordt het kanaal onderzocht en beoordeeld, niet gereinigd. Een inspecteur brengt de binnenzijde van het kanaal in beeld met een camera, meestal via inspectieluikjes of tijdelijke openingen op strategische punten in het traject. Zo wordt zichtbaar hoeveel vet- en stofaanslag er op de wanden zit en of die aanslag de doorstroom beperkt.
02
Daarnaast wordt de technische staat van het kanaal beoordeeld: zijn er lekkages bij verbindingen, is er corrosie aan de binnenzijde, zitten er beschadigingen of gaten in het plaatwerk, en zijn doorvoeringen door wanden en daken nog brandveilig afgedicht. Bij een volledige inspectie horen ook metingen van luchtstroom en weerstand in het kanaal, waarmee objectief wordt vastgesteld of de afzuiging nog presteert zoals bedoeld of dat er ergens een blokkade zit. Deze combinatie van camerabeelden, visuele beoordeling en metingen vormt de basis van een camera-inspectie met een NEN-conform rapport, en dat rapport is precies wat een verzekeraar later wil zien.
Tussen twee geplande inspecties kunnen zich situaties voordoen die niet kunnen wachten. Herkent u een van de volgende signalen in uw keuken, dan is een tussentijdse inspectie aan te raden in plaats van te wachten op het vaste moment:
Bij twee of meer van deze signalen tegelijk is de kans groot dat het kanaal verder is dichtgeslibd dan van buiten te zien is.
Een inspectie volgt een vaste opbouw, zodat elk deel van het kanalenstelsel aan bod komt en de bevindingen onderling vergelijkbaar zijn.
01
De inspecteur brengt het volledige kanalenstelsel in kaart: aantal kanalen, tracé, bereikbare punten en eventuele eerdere rapporten worden bekeken voordat er iets wordt geopend.
02
Via inspectieopeningen wordt een camera door het kanaal gevoerd om vetaanslag, corrosie en beschadigingen op plekken te beoordelen die niet met het blote oog te zien zijn.
03
Op relevante punten in het traject wordt gemeten hoeveel lucht daadwerkelijk wordt afgevoerd, zodat duidelijk wordt of vervuiling of een defect al invloed heeft op de prestatie van het systeem.
04
Alle relevante beelden, meetwaarden en waarnemingen worden per kanaalsegment gedocumenteerd, als directe basis voor het inspectierapport.
Het inspectierapport is het tastbare resultaat van het hele traject en is opgebouwd volgens NEN-normen, wat betekent dat het herkenbaar en controleerbaar is voor derden. Het rapport bevat foto- en videomateriaal van de binnenzijde van elk geïnspecteerd kanaalsegment, een beschrijving van de bevindingen per segment, een risicobeoordeling van de geconstateerde vervuiling of schade, en concreet advies over vervolgstappen.
Dit rapport, of het certificaat dat daaraan wordt gekoppeld, is precies het document dat een brandverzekeraar opvraagt als er sprake is van schade in of rond de keuken. Zonder dat bewijs is het voor een horecaonderneming lastig aan te tonen dat het kanalenstelsel op het moment van de schade aan de geldende norm voldeed. Met een gedateerd en ondertekend rapport in de hand staat die discussie er heel anders bij.
Een afwijkende inspectie is geen eindpunt maar het startpunt van een gerichte vervolgstap, die afhangt van wat er precies is aangetroffen.
Wordt er vetaanslag geconstateerd in het afzuigkanaal boven de kookapparatuur, dan is de logische stap om het vetkanaal te laten reinigen, zodat de brandbare laag wordt verwijderd voordat die een risico gaat vormen. Gaat het om stofophoping in de toevoer- of afvoerkanalen van de mechanische ventilatie, zonder dat er sprake is van vet, dan volstaat meestal reiniging van de ventilatiekanalen om de luchtstroom weer op niveau te brengen. Bij lekkages, corrosie of beschadigd plaatwerk is reiniging niet voldoende: dan is reparatie of vervanging van het betreffende kanaalsegment nodig voordat het systeem weer als brandveilig kan worden aangemerkt.
Zodra reiniging of reparatie is afgerond, is een herinspectie de stap die bevestigt dat het kanalenstelsel weer daadwerkelijk aan de norm voldoet. Zonder die controle blijft het bij een aanname dat het probleem is opgelost, terwijl juist het aantoonbare bewijs is wat een verzekeraar en de NEN-richtlijnen verlangen.
De herinspectie levert een nieuw, gedateerd rapport op dat de eerdere afwijking en de uitgevoerde oplossing aan elkaar koppelt, en dat vormt meteen het nieuwe startpunt voor de reguliere inspectiecyclus. Zo blijft de inspectiehistorie van het kanalenstelsel een doorlopende lijn in plaats van losse momenten, precies wat een brandverzekeraar wil terugzien bij een schademelding.